Media

Door Juriaan Buikema

Daar zit ik dan: lekker in de sprankelende pinksterzon te luisteren naar twee charmante zangeressen op de Groene Boulevard. “Slow, o yeah, slow biking, mmmm” Helemaal op m’n gemak zit ik te kijken hoe deelnemers met een toch wel serieus gespannen lach, elkaar af proberen te troeven in wedstrijdjes langzaam fietsen. “11 meter” In een zware langzame stem hoor ik de presentator aftellen: “drie….twee…..één…. en slow…..”

Trillende lichamen en spannende evenwichtsoefeningen op kleurige stilstaande of zwabberende fietsen. “O, helaas: Jan is af! Je mag natuurlijk niet met je voet op de grond. En… Frans is de winnaar… met 26 seconden. Goed gedaan!”

Ik loop een stukje verder en plof neer op een mooi in de zon geplaatst bankstel. Ik knipper met m’n ogen, maar word van drie kanten belaagd met petities voor minder fijnstof, meer groen, klaar voor de regen en fietsen tot je neervalt. Zelfs ouderenzorg en welzijn probeert een handtekengraantje mee te pikken bij het lome en ontspannen publiek. Ook krijg ik een enquête van vier velletjes onder m’n neus geduwd. Ja, jongens: ik kom hier voor m’n rust! Niet om actief bewust burger te zijn. Dat laat ik liever over aan de verschillende sprekers en kraampjes. Met frisse kleuren en mooi opgetuigde mobielen strijden die om de gunst van de voorbijganger met groene bio balans, bewust organisch & dynamische ijsjes, hapjes en drankjes. Doe het zelf is helemaal hip, tenminste dat beweren de drie aantrekkelijke dames in hun pindakaaskraam met bijpassende oranje korte schortjes.

Naast activisme, eten en kindparkeerplekjes, is er ook nog wat ruimte ingericht voor inspiratie. Ik zie bakfietsen in bijzondere vormen en maten, uiteenlopend aangekleed en speciaal versierde eigenaren met een groen vlekje. Het Fietsmuseum laat mij een ouderwetse vélocipède met één groot voorwiel zien, die in mijn jeugdherinnering toch echt drie keer zo groot leek. Ook bots ik met mijn notitieblok op een volwaardig RIJ Museum: een modern ogende witte kubus met ouderwetse scheepskrul, waardoor het lijkt of het Rijksmuseum een plagerige knipoog krijgt. “Nee hoor,” zegt de kunstenares “dit is het kleinste mobiele museum ter wereld. Ideaal als je werk wilt exposeren op een locatie van jouw keus. Kijk hier maar even door het gaatje!” Even later koop ik een tweedehands boekje en ga in het gras liggen. De opblaasbare luchtkastelen vol kinderen en fijnstof laat ik achter me.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s